Locatie
Marijampolė is met 69.556 inwoners de zevende stad van Litouwen en is gelegen op een afstand van 139 kilometer van Vilnius, 231 kilometer van Klaipėda en 38 kilometer van Poolse grens.

De gemeente Marijampolė beslaat een gebied van 755 km². Ongeveer 72% is landbouwgebied, 12,3% bos, 2% industriegebied en 4,2% is bebouwd met huizen.

Marijampolė, gebouwd aan de oevers van de rivier Šešupė, is de grootste stad van de regio Sūduva (Suvalkija), de hoofstad van het district en ook van de provincie. De gemeente is gevestigd bij de kruising van twee belangrijke wegen. Van noord naar zuid loopt de weg ‘Via Baltica’. Deze weg verbindt Helsinki, via de Baltische Staten, met Midden- en Centraal Europa. Van oost naar west loopt de weg tussen Kaliningrad (Russische enclave), Minsk (Wit-Rusland) en Moskou (Rusland). De stad is tevens gelegen aan de spoorweg tussen Kaunas, Šeštokai en Alytus. Marijampolė (Mariastad) is een industriële stad.

De provincie Marijampolė telt 183.870 inwoners, verdeeld over een oppervlakte van 4463 km². De provincie bestaat uit vijf districten: Kalvarija, Kazlų Rūda, Marijampolė, Šakiai en Vilkaviškis. In de regio Kalvarija bevindt zich een van de twee belangrijkste grensovergangen met Polen (Suwalki – Kalvarija).

Wapenschild van Marijampolė
Op het wapen van de gemeente Marijampolė staat de heilige Jurgis afgebeeld op een paard met een zilveren lans die bezig om de draak te vermoorden. Dit wapen heeft Marijampolė in 1792 ontvangen van de Koning van het Pools-Litouwse rijk. In die periode probeerde Rusland met ondersteuning van de Pruisen en Oostenrijkers Litouwen binnen te dringen. Vermoedelijk staat daarom Jurgis, de beschermheer van Litouwen, op het wapen afgebeeld, die in gevecht is met boze zwarte krachten. De symbolen afgebeeld op het wapen beschrijft de situatie van Litouwen op dat moment. In 1795 heerste de Russische Tsaren in Litouwen, terwijl het gedeelte links van de rivier Nemunas op dat moment onder controle van de Pruisen staat.

Na 192 jaar is het wapen van Marijampolė opnieuw geconstrueerd aan de hand van oude afbeeldingen door Raimondas Miknevičius en in 1997 opnieuw in gebruik genomen.

Geschiedenis van Marijampolė

De stad, gevestigd aan de over van de rivier Šešupė, werd voor het eerst beschreven in 1667 onder de naam Pašešupis. In de 18de eeuw werd deze naam veranderd in Starapolė. Na de bouw van een klooster werd de stad omgedoopt in Marijampolė. Op 23 februari 1792 kreeg Marijampolė de rechten van Maagdenburg en werd een belangrijk handelscentrum in de etnische Užnemunė regio.

Aan het einde van de 19de eeuw werd Marijampolė het centrum van de nationale beweging en onderwijs van Užnemunė. De wedergeboorte van de Litouwse afhankelijkheid werd mede geïnspireerd door prominenten persoonlijkheden als J. Basanavičius, V. Kudirka en K. Grinius. Uitgevers verspreiden in het geheim Litouwse boeken, welke door de Russische Tsaren waren verboden. De stad groeide snel na de onafhankelijkheid, verkregen in 1918. Helaas duurde de opleving niet lang. Tijdens de tweede wereldoorlog roeide de Duitse Nazi’s de Joodse gemeenschap uit in 1941. Daarna verbanden de Sovjets vele ingezetenen naar Siberië en veranderden de communisten de naam van de stad in 1956 in Kapsukas, genoemd naar de oprichter van de Litouwse Communistische Partij: Vincas Kapsukas. Vele gebouwen hebben de oorlog en de Sovjetoverheersing overleefd. De architecturale erfenis bestaat uit heiligdommen van verschillende geloven, educatieve instellingen en een spoorwegstation, gebouwd tussen de twee wereldoorlogen. Sinds 1989 wordt de stad weer Marijampolė genoemd.

In 1941 werden 5090 Joden en mensen van andere nationaliteit vermoord door de Duitse Nazi’s in de vallei van de rivier Šešupė.

De slachtoffers van het Sovjetregime werden begraven in de begraafplaats dichtbij Varpas g. in de periode 1944-1953. In de jaren van nationale heropleving werden de houten gedenktekens aan de kant van de weg geplaatst in het Vredespark.

Bezienswaardigheden

Aan de rechterkant van de J. Bendoriusstraat kunt u het Klooster van de Marijonai Monniken van de St. George provincie van de Litouwse Congregatie zien die in klassieke vormen, met rechthoekig ontwerp is gebouwd. Het Klooster herbergt schilderijen van gravin Pranciška Ščiūkaitė-Butlerienė en de stichter van de Marijonai orde Stanislovas Papcinskas. In 1999 werd het seminarie geopend en het houten standbeeld van Aartsbisschop Jurgis Matulaitis-Matulevičius geplaatst.

De Kleine Basiliek, dicht bij het Marijonai klooster werd gebouwd in 1824 in een klassieke, neo-barokke stijl met 2 torens en 3 schepen. De altaren en schilderijen uit de 18de eeuw worden gewaard in de Kleine Basiliek. Het overblijfsel van de Heilige Aartsbisschop Jurgis Matulaitis-Matulevičius ligt begraven in de kapel. Op het kerkhof liggen Vincentas Senkus, generaal van de Marijonai orde begraven samen met de rebellen uit 1831 begraven.

Marijampolė werd in 1667 voor het eerst vermeld onder de naam Pašešupis. Deze plaatst bevind zich rond het huidige Jonas Basanavičiusplein, waar destijds 24 hoeves stonden. In het begin van de 18de eeuw vestigde zich vak- en handelslui in het gebied en ontstond er meer handel. Na de grote brand uit 1868 die een groot deel van de stad vernietigde werden rond het plein stenen gebouwen geplaatst in neo-barokke en klassieke stijl. Zij werden zwaar beschadigd tijdens de tweede wereldoorlog, maar werd later herbouwd met een winkelcentrum Gulbė, politie en gemeentegebouwen.

De heilige Vincentas Paulietis Kerk staat in de Vytautasstraat (Vytauto g.). Deze voormalige Orthodoxe kerk is gebouwd in 1888. Zijn enige toren is eclectisch. Toen de kerk in 1944 werd gesloten, werden alle schilderijen en altaren vernietigd.

In 1870 werd een Joodse Synagoge gebouwd in eclectische stijl met excentrieke eigenschappen van deze periode. Het dient tegenwoordig als onderwijscentrum van Marijampolė.

Plattegrond van Marijampolė

Kazlų Rūda
De Kazlų Rūda gemeente telt 14.750 inwoners verdeeld over een gebied van 555 km². De plaats werd voor het eerst vernoemd in 1744. In de bosrijke gemeente werken veel houtsnijders. Er staan dan ook diverse ‘koplytstulpis’ (palen aan de kant van de weg met een beeldje van heiligen) en houten beeldhouwwerken. Op het plein in het centrum bevindt zich het grootste beeldhouwwerk met drie godinnen: één van rechtvaardigheid, een andere van kunst en de laatste van cultuur. In Kazlų Rūda bevind zich het bosmuseum.

In Višakio Rūda, een dopje gelegen naast Kazlų Rūda, staat een van de mooiste houten kerken uit de regio Sūduva (Suvalkija), gebouwd in 1883.

Vilkaviškis

Vilkaviškis ligt 25 kilometer ten noordoosten van Marijampolė, aan de oevers van de rivier Šeimena. De stad werd vernoemd naar de rivier Vilkauja, een zijrivier van de rivier Šeimena. Tot 1940 kende de stad een grote Joodse gemeenschap, welke door de Duitse Nazi’s vernietigd en verjaagd werd. Vilkaviškis is een oude stad met stadsrechten sinds 1660.

De regio telt 48.835 inwoners, waarvan 91% katholiek is. De eerste houten kerk werd gebouwd in 1620. Een mooie kerk is de kathedraal.

Musea

Litouwse president Kazis Grinius museum in Marijampolė (Bažnyčios g. 23)
Lietuvos prezidento K. Griniaus memorialinio muziejus
Dit museum is gevestigd in het huis waar de voormalige president leefde van 1904 tot 1914. Hij was president van Litouwen van 1926 tot 1940.

Bos museum in Kazlų Rūda (Miškininkų g. 1)
Miško muziejus Kazlų Rūdoje

Bos museum in Kazlų Rūda

Spoorwegstation van Marijampolė uit 1923