
|
Nida Litouwen
|
Nida (Duitse naam: Nidden) is het bestuurlijke centrum van Neringa en gelegen op 48 kilometer
afstand van Klaipėda. Ter hoogte van Nida is Neringa ongeveer 2 kilometer breed. Het dorp
telt slechts vaste 1650 inwoners, maar tijdens de zomer komen hier zo'n 50.000 inwoners bij.
Het meest opvallende aan Nida is zijn prachtige natuur, gevormd door constante natuurlijke
krachten zoals wind en getijde. Bij Nida bevinden zich enkele hoge duinen. De opvallendste duin
is de 52 meter hoge Urbas berg. In 1874 werd hier ter versteviging beplanting (voornamwelijk naaldbomen)
aangebracht door de inwoners. De locatie wordt ieder jaar gebruikt om op 23 juni Joninės
(het feest van Sint Jan) te vieren. |
 |
Vuurtoren bij Nida |
Boven op deze duin is een traditionele vuurtoren gebouwd.
De vuurtoren is een van de grootste vuurtorens aan de Litouwse zeekust. De toren werd gebouwd in
1874 op de 51 meter grote Heuvel en had een hoogte van 27 meter. Tijdens de tweede wereldoorlog
werd de vuurtoren vernietigd, maar in 1953 is de toren herbouwd. De huidige hoogte van de
vuurtoren is 29,3 meter.
Oorsprong van de naam Nida
In zijn 'Geselecteerde Werken', beweert Kazimieras Būga (1879-1924) dat 'Nida' een woord is, dat van
oorsprong afkomstig is van de Kurische Landtong en dat dit woord een relatie heeft tot het Pruisische
woord "Neida". De betekenis is afgeleid van 'stroom' of 'stromen'. V. Gudelis was ook
geïnteresseerd in etymologie van Nida. Hij heeft vastgesteld dat Nida van Baltische oorsprong
is. Volgens hem is de naam 'Nida' ontstaan op de Kurische Landtong (Kuršių Nerijos).
|
Historisch Museum van Neringa
Pamario straat 53, Nida
Het Historische Museum van Neringa werd op 13 juli 1933 gevestigd in Nida. In dit museum
worden historische en culturele kostbaarheden van het schiereiland beschermd en tentoongesteld.
De Duitse bezetting van Klaipėda riep een halt toe aan dit werk tijdens de tweede wereldoorlog.
Alle tentoongestelde voorwerpen van het Museum gingen op dat moment verloren. Na de oorlog werd
het Etnografische Museum van Klaipėda geïnteresseerd in de culturele objecten van de
Kurische Landtong (Kuršių Nerijos). Men begon voorwerpen en materialen voor een
tentoonstelling te zoeken en vond een gebouw om het Museum onder te brengen. Op 16 September 1969
opende het Museum zijn deuren in de Lutherse Kerk van Nida. Het Uitvoerende Comité van de
stad Neringa wees het Museum toe aan een vissershoeve in 1974. Het museum toont onder andere de
ambachten van de ingezetenen van de Kurische Landtong, visserijwerktuigen en modellen van
'kurenas' (nationaal type van boot).
|
Etnografisch Vissershuis |
Etnografisch Vissershuis
Naglių straat 4, Nida
Dit museum is gevetigd aan de kust in het zuidelijke deel van Nida, in het voormalige
dorpje Inkaras. De hoeve omvat een werf, groen, waterput, woonhuis en agrarische gebouwen.
Het woonhuis heeft een binnenlandse expositie met de instrumenten, meubilair, stoffen,
huishoudelijke apparaten en werkhulpmiddelen die typisch zijn voor het eind van de 19e en
het begin van de 20e eeuw.
|
|
Herdenkings Museum van Thomas Mann
Skruzdynės straat 17, Nida
Even buiten Nida, op de Uošvės (Schoonmoeder) heuvel, staat het zomerhuis van de
schrijver Thomas Mann. Het huis is gebouwd door architect H. Reimann in 1930, waarna op 16 juli
de schrijver het huis betrok. Hij verbleef in dir zomerhuis drie achtereenvolgende zomers.
Thomas Mann beschreef zijn locatie het op de volgende manier: Het overzees landschap, die u doet
veronderstellen aan de kust van Middellandse Zee te zijn, maar het zand verbetert deze indruk".
|
Thomas Mann Museum |
Thomas Mann
| Biografie van Thomas Mann, schrijver
Thomas Mann is op 6 juni 1875 in Lübeck (Noord Duitsland) geboren stierf op
12 augustus 1955 in Zürich.. Tussen 1895 en 1896 schreef Thomas Mann artikelen voor
een conservatief tijdschrift dat werd uitgegeven door zijn broer Heinrich. In 1898 werd de
verzamelroman "Der kleine Herr Friedemann" gepubliceerd. Er volgen vele werken van de schrijver
waaronder “Simplicissimus”, “Tonio Kröger” en ”Buddenbrooks”. In 1905 trouwt hij met
Katia Pringsheim. Uit dit huwelijk komen 6 kinderen voort. In 1929 ontvangt Mann de Nobelprijs
voor de literatuur voor zijn werk ”Buddenbrooks”.
Thomas Mann bezocht Nida voor het eerst met zijn familie in Augustus 1929 na een vakantie
besteed in Svetlogorsk (Rauschen). In de zomer van 1930, bouwde Mann hier een zomerhuis op
Heuvel Uošvė die herinnerend van de huizen van de vissers. Op 16 Juli 1930 kwam de
Thomas Mann, winner van de Nobelprijs, opnieuw met zijn familie naar Nida. Hij verbleef hier
de drie zomers (1930-1932). Wegens politieke meningsverschillen, werd Mann gedwongen om zijn
geboorteland te verlaten. In 1936 werd hem zijn Duits burgerschap ontnomen en in 1939, na
de Duitse bezetting van het grondgebied rond Klaipėda, nam het Duitse Rijk het huis van
de auteur over en vestigde daarin een de jachthuis. |
| Na de oorlog, waren er plannen om het huis
te vernietigen, maar in 1965, werd het huis overhandigd aan de Ieva Simonaitytė Bibliotheek.
Daarna werd het gebouw hersteld en werd een herinneringstentoonstelling over Thomas Mann gehouden.
Op 14 Juli 1967 werden de deuren geopend voor bezoekers en spoedig werd het een belangrijke plaats
voor literaire conventies en een ontmoetingsplaats voor degene die Thomas Mann bewonderden en
zijn werk onderzochten. Als voorbereiding op de honderdste verjaardag van de schrijver, werd de
expositie uitgebreid en kwam er een rieten dak op het huis. In de zomer van 1987 werd in het
zomerhuis het eerste seminarie "Thomas Mann en Litouwen" gehouden. Deze seminaries zijn nu een
traditie en worden jaarlijks georganiseerd. De Stad van Neringa verleende het huis de status van
een herdenkingsmuseum in 1996.
|
V. And K. Mizgiriai Barnsteen Galerij - Museum
Pamario straat 20, Nida
Dit museum brengt u op de hoogte van de geschiedenis van het Baltische barnsteen,
zijn morfologie, die door tentoongestelde voorwerpen van verschillende grootte, vorm en kleur
wordt geopenbaard. De collectie toont u de geheimen van de 'schat van Juodkrantė".
U kunt tentoonstellingen van kunstenaars bewonderen die met barnsteen in het kunstenaarshuis werken.
|
Katholieke kerk |
Kerken in Nida
De mooie gotische Evangelische Lutherse Kerk van Nida, heilig verklaard op 10 oktober 1988,
heeft de naoorlogse periode overleefd, ondanks de vele vernielingen die in die periode aan
kerken werden aangericht. De kerk met rode stenen is gebouwd in 1887 - 1888. Tussen 1966 en 1988
functioneerde het gebouw als Historisch Museum van Neringa. Sinds eind1988 worden in deze kerk
weer bijeenkomsten gehouden. Het orgel is gebouwd in 1984.
Nida heeft in het verleden nooit een katholiek kerkgebouw gekend. Pas op 4 mei 2000 werd de
eerste kerk in gebruik genomen, dankzij inspanningen van de Franciscaanse orde. De kerk met een
rieten dak is ontworpen door twee architecten uit Nida: Ričardo Krištapavičiaus
en Algimanto Zavišos. |
Geschiedenis van Nida
|
Grobštas werd voor het eerst vermeld in 1366. Er is een veronderstelling dat dit de allereerste
vestiging op de Kurische Landtong (Kuršių Nerija) was. Grobštas ligt enkele kilometers
ten zuiden van Nida, bij de grens van Kaliningrad. Een locatie, genaamd Noyken of Noyden, werd al
beschreven in de kronieken van de Teutoonse ordes uit 1385. Hoewel het als Nida klinkt, werd deze
hypothese onlangs verworpen.
|
|
De eerste gegevens over Nida stammen uit 1429 en 1437, toen de Herberg van Nida werd vermeld.
Het dorp werd gevestigd bij zee gelegen, ongeveer 2 kilometer ten zuiden van huidige Nida. Toen
in 1541 zandstormen begonnen, woonden er naast de herberggier nog 22 andere families in Nida.
Door deze zandaanvallen vertrokken steeds meer gezinnen en in 1588 waren er nog 9 families over.
Tussen 1603 en 1606 heerste de pest in Nida, waardoor het aantal mensen nog verder afnam.
Slechts de herbergier en twee vissersfamilies waren geregistreerd in 1614. Ondertussen verdwenen
22 huisjes onder het zand. Tijdens de periode tussen 1673 en 1676 werd het oude gebied van Nida
totaal begraven onder het zand. De mensen trokken een stukje noordelijker, maar ook in de 18e eeuw
werd dit gebied overspoeld door zand. |
|
|
Omstreeks 1732 verplaatste sommige inwoners van oude Nida zich naar de plaats, waar het huidige
Nida nu gevestigd is. Vanuit Kunčiai, dat inmiddels ook onder het zand was bedolven, kwam er
een postkantoor en in 1743 werd de eerste school geopend. Het aantal inwoners begon te groeien.
In het begin van 19de eeuw begonnen de bewoners zich nadrukkelijk te verzetten tegen het zand.
Men construeerden barriëres en plantten bomen langs de postweg en naast het dorp.
In 1820 woonde er 232 burgers in Nida. Vijf families uit Naujieji Nagliai vestigde zich in
omstreeks 1825 in Purvynė, zeer dicht gelegen tegen Nida. De groei was nu echt bogonnen
van 235 in 1830, 515 in 1871 en 803 in 1905.
In 1835 werd er een gebedshuis geplaatst. De Parochie van Nida werd goedgekeurd in 1849.
Een grote brand verwoestte 29 hoeves in 1869. De kerk en het schoolgebouw overleefden de ramp.
De vuurtoren van Nida werd in 1874 in gebruik genomen op de beboste Urbas Heuvel. Toen het
oude houten kerkgebouw verslechterde, werd in 1888 op initiatief van de prediker en steun van
de lokale gemeenschap een nieuwe Neogotische kerk gebouwd met rode bakstenen. Een nieuwe school
werd geopend in 1925. In 1933 verkreeg Nida stadsrechten en in hetzelfde jaar kwam er ook een
vliegschool. Een militair sanatorium werd geopend in 1935.
Voor 1945 werd de Nida verdeeld in de gebieden Skruzdinė (Skruzdin), Purvynė (Purwin),
Ragas - Inkaras bij de haven en het hoofddorp Nida, dat zich van hotel Juratė tot de kerk
uitstrekte. Overblijfselen van de oude delen kunnen hedendaags nog gezien worden.
Toeristen ontdekten Nida als bestemmingsplaats in de tweede helft van de 19de eeuw. Er werden
hotels, restaurants en gasthuizen gebouwd in Nida aan het einde van de 19e en begin van de 20e eeuw.
Vele inwoners verbouwden hun huizen, om bezoekers te kunnen onderbrengen.
Momenteel telt Nida ongeveer 1650 inwoners, maar in het hoogseizoen komen er 50.000 vakantiegangers
bij. Het stadsbestuur van Neringa is in Nida gevestigd.
|
De zonneklok kalender bij Nida
 |
Vanaf de 52 meter hoge Parnidis duin is het mogelijk om uit te kijken op de Kurische Lagune en de
Baltische zee. In 1995 is hier de 13,8 meter hoge zonneklok kalender geplaatst. |
|