De Synagoge is gebouwd in 1903 in moorse stijl. Op de voorgevel staat in het Hebreeuws de tekst ‘Het huis van gebed is een heilige plaats voor alle mensen’ geschreven.

De Synagoge is de enige overgebleven in Vilnius. Voor de tweede wereldoorlog telde Vilnius nog 105 Synagogen en Joodse bidplaatsen. In deze tijd waren ongeveer 100.000 mensen in Vilnius Joods. Dit was ongeveer 45 procent van de bevolking. Vilnius werd in die tijd ook wel het Jeruzalem van Litouwen genoemd.

De eerste Joden kwamen in de 14^e eeuw naar Litouwen. Het waren voornamelijk kooplieden, handelaren en artiesten. Zij kwamen op uitnodiging van de groothertogen Augustus II and Augustus III. De eerste Synagoge werd gebouwd in 1440.

In geheel Litouwen leefde er voor de tweede wereldoorlog ongeveer 240.000 Joodse mensen in Litouwen. De oorlog had de Joodse gemeenschap zwaar getroffen, want na de oorlog was hun aantal geslonken tot 24.000. Momenteel wonen er nog 6500 Joden in Litouwen, waarvan ongeveer 5000 in Vilnius.

Joodse wijk
Het Joods kwartier stond voorheen bekend als het Joods getto. Deze wijk was voor de Tweede Wereldoorlog een van de belangrijkste centra van de Jiddische cultuur en bedekt de onder andere de straten Stiklių, Žydų, Gaono, Švarco. Het Litouwse woord "Žydų" betekent Joods. Kleine gekromde straatjes met galerijtjes behoeden hun originele uiterlijk. Grote gebouwen zonder poorten en kleine lage deuren, gestoffeerd met ijzer. Sommige huizen tellen slechts twee ramen. De winkels zijn soms een paar meter diep en de deuren vervangen de aanwezigheid van ramen. De eigenaars zitten vaak bij de deur, om de bezoekers uit te nodigen naar binnen te komen.